Ti me grine e zemres tende                               

ditet tona ke trishtuar.

Sa cudi! Per nje buzeqeshje

duhet te t’tlutem papushuar.

Mbas hapjes se deres dikush mund te nuhaste ndryshimin ,do mjaftonte nje perballje shikimesh per te parashikuar rrebeshin e loteve te rradhes,cmaskimin e fytyres dhe rrefimin per ngjarjen qe tashme i kishte ndryshuar jeten…por ajo ishte shume e forte per t’iu dorezuar shikimeve ;te pakten kete donte te besonte.

Per ku? –me pyesin kur duan te dine dicka me shume per pushimet e mia. -Per diku!-pergjigjem une qe ende s’e kam te qarte deshiren se per ku,por qe ndjej nevojen per te levizur brenda atyre 28.000 kilometrave katrore.Edhe pse ne dukje i ftohte,eshte dialog i ndertuar mes njerezish qe dihen miq te njeri-tjetrit.S’ka hatermbetje:ata e dine qe jam ne kerkim te tokave pa zot.